Skip to content

IEM - Instituto de Estudos Miñoranos

Increase font size Decrease font size Default font size

Destacados

Volta dos Nove. Sábado 13 de outubro

Volta dos Nove

O Instituto de Estudos Miñoráns (IEM) e a Comisión da Volta dos Nove convídavos ós actos de lembranza do asasinato dos Ineses, a señora Dolores Samuelle e Os Nove de Baiona e Panxón o vindeiro sábado 13 de outubro.Hai xa 82 anos.

Ás 11h30'-no cemiterio civil de Sabarís unha lembranza oral e floral para Xosé e Luís López Luís e Dolores Samuellle, tamén coa compaña musical dos da Foz.

Ás 11h45'-na Volta dos Nove palabras, música e flores para os nove homes asasinados a noite do 15 para o 16 de outubro de 1936.

 

Foi no 24 de xullo, a media mañá, festas en Santa Cristina.

Entraron as tropas que viñan de acalmar Vigo.

O comandante militar de Baiona: Ramón Blanco Linares. Requisa na sociedade obreira de Sabarís, na Porta do Sol, socialista e anarquista. Fichas de afiliación, revistas pornográficas, correspondencia, ...

Ducias de homes fuxidos. Foron aparecendo todos, pero entre outros, faltaban Pepe e Luís, Os Ineses. Descubertos o 13 de outubro de 1936 agochados na casa de Ventura Pérez, cego, axudado por Dolores Samuellle que compraba moitos víveres para o vello, ou o xornal. Delación e entrada de falanxistas, e garda civil a mañá do 13. Defensa propia e ferido (Luís Refojo Mariño, camisa nova). Luís morto a tiros nunha viña camiño da Ladeira, Pepe no muro do cemiterio. Exposición pública e asasinato de Dolores Samuellle, por encubridora.

En Vigo o 15 morre o ferido e esa noite van buscar veciños do Val de Miñor os cárceres de Vigo, traen nove que matan antes da amañecida e á tarde enterran o camarada caído.

Herminio Ramos lembrounos:

1936 Octubre 16. En el día de hoy aparecen muertos a la orilla de la carretera más allá de la fuente de San Roque nueve hombres que resultaron ser vecinos desta villa, calificados de rojos presos en Vigo.

Está en:  Inicio
Skip to content
SOS CABALOS SALVAXES GALEGOS PDF Imprimir Correo-e

O IEM - Novas
Escrito por IEM   
Sábado, 14 Xullo 2018 13:13


NECESITAMOS A TÚA AXUDA

 

Os garranos, burras do monte, bestas ou cabalos salvaxes galegos necesitan da túa axuda para salvarse e, polo que se queres colaborar, podes aportar a cantidade que consideres nesta conta do Instituto de Estudos Miñoráns, que está a colaborar coa coordinadora de asociacións, nas que están, entre outras: Asociación Cabalar Monte Acibal de Amil, A Rapa das Bestas de Sabucedo, Asociación de Propietarios de Cabalos do Monte da Groba, Asociación Lobo, Instituto de Estudos Miñoráns e SOS Groba, entre outras.

Nuns dia temos que presentar en Estrasburgo un recurso para que se recoñeza a singularidade destes animais e se faga un regulamento específico que os protexa e regule, no que se contemplen tódolos valores naturais e culturais, e se ordene a súa presenza nos seus hábitats tradicionais, así como as festas das rapas e os curros.


Necesitamos fondos para pagar os gastos de todo o procedemento que probablemente superen os 6.000 €, e é polo que lanzamos este comunicado de petición de axuda.

IBAN conta do Instituto de Estudos Miñoráns: ES95 2080 5035 0730 4001 4164

indicando SOS CABALOS SALVAXES GALEGOS.

 

Poderás seguir informado na páxina do IEM: www.iem.gal ou no blog do Proxecto Equus: https://proxectoequus.wordpress.com/2017/04/28/o-proxecto-equus/

Os garranos, bestas, cabalos bravos ou burras do monte, denominacións que teñen, dependendo do lugar de Galicia no que se atopen, están en perigo de extinción.

Dende unha coordinadora de asociacións, na que están ecoloxistas, besteiros, naturalistas, asociacións de rapas e curros e científicos de varias universidades de Galicia, lanzamos unha chamada de socorro para tentar axudar a que este rico patrimonio natural e cultural de Galicia non desapareza dos nosos montes e serras.

Son moitas as accións que se están levando a cabo para tentar pór en valor este patrimonio, e dar a coñecer a realidade dun animal que só se coñece cando sae nos medios de comunicación por accidentes ou, agora no verán, cando a xente ve as fotos e imaxes das rapas e curros que hai por toda a nosa xeografía.

DSC08678

A pesares dos esforzos dalgúns grupos e asociacións que están traballando arreo para que estes animais non desaparezan, son moitas as dificultades e atrancos cos que se atopan. Un dos maiores e a falla dun recoñecemento específico da singularidade destes animais e o seu valor como patrimonio natural e cultural, como probablemente os únicos cabalos xenuinamente salvaxes que quedan no mundo e o gran valor etnográfico das rapas e curros. Asemade os beneficios que a súa presenza supón para a biodiversidade e os ecosistemas nos que viven, nomeadamente a súa relación cos lobos e as breixeiras húmidas atlánticas, ámbolos dous ameazados. O chamado Decreto equino 142/2012, do 14 de xuño, supuxo un dos maiores atrancos para o mantemento destes animais salvaxes e para o das festas das rapas e curros, ó tratar os garranos como gando ou animais "mostrencos", obrigar á súa identificación cun microchip e non recoñecer as súas singularidades que levan aparellado unha moi necesaria atención para non provocar o que no mundo dos ecosistemas supón a intervención da man do home con novas variables e controis desestabilizadores.

Recoñecemos a necesidade de que se regulen e se controlen axeitadamente estes animais para minimizar accidentes e incidentes indesexables, pero sempre tendo en conta os seus valores e a necesidade do seu mantemento nunha terra na que están ininterrompidamente, antes incluso que as poboacións humanas que despois os aproveitaron, primeiramente como pezas de caza para comer e despois como animais que domeados supuxeron un gran empurre na evolución social das poboacións , ao seren utilizados como animais de tiro e no transporte de mercadorías e de homes. A domesticación dos garranos ou Equus ferus atlanticus, axudou moito aos nosos antepasados na súa supervivencia e está recollido nos gravados rupestres, e na literatura épica dos romanos que nos visitaron, o aprecio e a importancia que lle deron.

Tócanos agora tentar que se recoñezan estes valores e lograr que non desaparezan dos nosos montes, e que nun mundo e nunha paisaxe galega con profundas transformacións, sexa posible o seu mantemento con outros usos e explotacións dos montes, sen entrar en colisión uns e outros intereses.

P1090543

Agora mesmo temos a necesidade de pedir axuda para poder levar avante unha das dúas canles coas que estamos traballando para acadar o obxectivo de salvar os cabalos salvaxes galegos. A vía legal, coa derrogación do chamado decreto equino no que afecta aos garranos, e a vía da negociación coa Xunta de Galicia e de tódolos grupos parlamentarios para que se redacte un regulamento específico que recoñeza, regule e defenda aos garranos ou cabalos salvaxes de Galicia.

Na primeira das vías os nosos asesores legais dinnos que debemos seguir ata o Tribunal de Estrasburgo, onde probablemente se recoñezan os postulados que nós defendemos e que suporían un pulo para que fose máis doada a segunda vía, da redacción dunha lexislación específica .

O interese desta coordinadora só é o de que a maior brevidade (o tempo vai contra dos intereses dos garranos que cada día van a menos nos nosos montes) se atope unha solución, o que nos obriga a estar en frontes e batallas legais que non desexamos, mais que son necesarias para a defensa dos garranos.

Recorrer ao Tribunal de Estrasburgo supón uns custos económicos, a maiores dos que xa se levan empregado noutros recursos, dos que non dispomos e, por iso, é que necesitamos da túa colaboración.

http://www.iem.gal/component/content/article/39-novas/1565-sos-cabalos-salvaxes-galegos